شهرستان شهریار کجاست ¯/_(ツ)_\¯ نقشه شهریار ■ شهرهای شهریار - شهریار در کرج

شهرستان شهریار

شهرستان شهریار، شهرستانی در غرب تهران. مرکز آن شهریار است که در گذشته علیشاه عوض گفته می‌شد.
شهرستان شهریار اکنون متشکل از 1بخش، هفت شهر، ۶ دهستان، و چهل روستا و شهرک مسکونی است.

شهرها: شهریار - اندیشه - باغستان - فردوسیه - وحیدیه - صباشهر - شاهدشهر

دهستان‌ها: دهستان جوقین: بکه (شهریار) - اصیل‌آباد - ترپاق تپه - رنگرز (شهریار) - حصارساتی - سقرچین (شهریار) - قجر تخت‌رستم - قجرآباد - فرارت - قشلاق مهرچین - قلعه نو (شهریار) - کردامیر - یبارک
دهستان رزکان: رزکان - اسکمان - الورد - دهشاد بالا * قلعه دهشاد - دهشاد پایین - دینارآباد (شهریار) - رضی‌آباد بالا - رضی‌آباد پایین - قره تپه (شهریار) - محمدآباد (شهریار) - اسدآباد (شهریار)
دهستان فردوس: حصارزیرک - رازمره - رامین (شهریار) - وسطر - یوسف‌آباد صیرفی - ابراهیم‌آباد (شهریار) - کردزار - نصرت‌آباد (شهریار)
دهستان قائم آباد: محمودآباد خلج‌آباد - شهرک مصطفی خمینی (شهریار) - ویره (شهریار)
دهستان سعیدآباد: سعیدآباد (شهریار) - مهدیه (شهریار) - ورامینک
دهستان مویز: باباسلمان - بادامک - قلعه بها


موقعیت جغرافیایی

جلگهٔ شهریار بین ۵۰ درجه و ۵۶ دقیقه تا ۵۱ درجه و ۵۳ دقیقهٔ طول شرقی و ۳۵ درجه و ۳۳ دقیقه تا ۳۵ درجه و ۴۰ دقیقهٔ عرض شمالی واقع شده‌است. این جلگه، از شمال به جلگهٔ ساوجبلاغ محدود است و از جنوب شرقی و مشرق به ترتیب به بخش‌های «پشاپویه» و «غار» مربوط می‌شود. مغرب، جنوب‌غربی و جنوب آن را رشته‌کوه کم‌ارتفاع و باریک «تخت رستم» با ارتفاع ۱۴۵۰ متر، از منطقهٔ کویری شهرستان ساوه جدا می‌کند





جمعیت
جمعیت شهرستان شهریار تا پایان سال ۱۳۸۸ حدود ۱/۳۰۰/۰۰۰ نفر شامل سه بخش ملارد، قدس و مرکزی بود. سپس و بر اساس مصوبه هیئت وزیران بخش‌های ملارد و قدس از ابتدای سال ۱۳۸۹ از شهرستان شهریار جدا شدند. در حال حاضر شهرستان شهریار با جمعیتی افزون بر ۶۲۴٬۴۴۰ نفر شامل ۷ شهر، ۶ دهستان و ۳۹ روستا می‌باشد.

شهرستان شهریار به عنوان یکی از سرریزهای جمعیتی شهر تهران عمل می‌کند و با معضل مهاجرت بی‌رویه و رشد بالای جمعیت روبروست. رشد ۸ درصدی جمعیت این شهرستان به عنوان یک معضل اجتماعی مطرح است. طی سال‌های ۷۵–۱۳۶۵ خورشیدی حدود ۳۰۰ هزار نفر مهاجر به شهرستان شهریار وارد شده‌اند. به همین دلیل مشاغل بومی این شهرستان گسترده و به عبارت دیگر مشاغل مهاجرتی هستند، اصلی‌ترین شغل و قدیمی‌ترین شغل مردم این شهرستان باغداری و در کنار آن کشاورزی است، باغ‌های سرسبز شهریار به دلیل خاک حاصلخیز این شهرستان از گذشته زبانزد مردم منطقه غرب استان تهران بوده است. این شهرستان با سرازیر شدن مهاجرین از سراسر ایران به یک شهرستان بسیار تأثیرگذار در امور اجتماعی و سیاسی مخصوصاً در استان تهران تبدیل شده است. پرورش دام و مرغداری، بخصوص در مناطقی همچون باغستان از سایر مشاغل این شهرستان است.

ردیف نام شهر جمعیت
۱ شهریار ۳۲۸٬۱۹۱
۲ اندیشه ۸۶٬۲۱۱
۳ باغستان ۵۹٬۶۷۸
۴ وحیدیه ۲۸٬۳۶۳
۵ فردوسیه ۲۳٬۷۸۲
۶ شاهدشهر ۲۱٬۵۰۳
۷ صباشهر ۲۰٬۶۷۸


شهریار و دیدنی های آن
شهریار از دیرباز نام عمومی دشتی وسیع و حاصلخیز درغرب تهران بوده که شامل آبادی های متعددی می شده؛ و همانند طالقان کل منطقه و آبادی هایش به این نام خوانده می شده است و در سالهای اخیر مرکز شهرستان را که پیشتر "علی شاه عوض"بوده؛ به همین نام نامیده اند.


دشت شهر شهریار
شهرستان سر سبز و زیبای شهریار یکی از شهرستانهای غربی استان تهران است که با وسعتی بیش از 1300 کیلومتر مربع و جمعیت بیش از یک میلیون و سیصد هزار نفر در ارتفاع 1160 متری از سطح دریا واقع است. شهریار دارای سه بخش مرکزی، ملارد و قدس (قلعه حسن خان) میباشد و شهر شهریار مرکز این شهرستان متشکل از شهرها و روستاهای قدیمی: علی شاه عوض (مرکز شهر)، کِرشته و عباس آباد و کُهنز است؛ که در این میان شهر علی شاه عوض به دلیل آنکه از سال 1333 شهرداری در آن مستقر گردیده مشهور تر می باشد.





مناظری از داخل شهر شهریار

در کتاب "بستان سیاحه" آمده است که: «شهریار بلوکی است از بلوکات تهران که در یک منزلی آن واقع است. آبش فراوان و هوایش معتدل و خاکش نیکو است. باغات فراوان دارد و انگورش ممتاز است.»
این شهرستان به لحاظ خاک حاصلخیز و هوای معتدلی که دارد؛ یکی از مهمترین مراکز کشاورزی استان محسوب میشود؛ بنابر مشاهدات آنوبانینی بیشتر وسعت بخش مرکزی شهریار را باغ ها در بر گرفته اند و یکی از فعالیتهای عمده ساکنان بومی آن کشاورزی است. که از مهمترین محصولات آن می توان به انگور معروف شهریار، گلابی، گوجه سبز، گیلاس و سیب و خرمالو اشاره کرد؛ که از این میان سیب کهنزی از میوه های مشهوری است که به نام یکی از محلات شهریار موسوم گشته است.





خیابان های شهریار


شهریار به لحاظ قدمت و سابقه سکونت انسانی یکی از مهمترین مناطق استان تهران بوده و آثار باستانی مکشوفه در آن به بیش از چهار هزار سال قبل می رسد. بناها و آثار باستانی به جا مانده از دوره ساسانی و اسلامی از جمله تپه باستانی جوقین، قره تپه، تخت رستم، تخت کیکاوس و قلعه دختر و قلعه کبری و استحکامات و آتشکده های متعدد موجود در آن نشان از این مهم دارد. از بزرگان ادب و فرهنگ این شهرستان نیز میتوان به "عماد الدین عمادی شهریاری" شاعر قرن ششم اشاره کرد که دیوان شعر وی در دست است؛ و در اکثر تذکره ها به نام وی اشاره شده است.





گندمزارهای زیبای شهریار

به طور کلی گردشگری شهریار از نظر آنوبانینی از دو جنبه طبیعت گردی و فرهنگی قابل بررسی می باشد که در هر دو زمینه استعداد بالایی در این شهرستان وجود دارد. در زمینه طبیعت گردی می توان گفت شهریار از خوش آب و هواترین مناطق اطراف تهران است و وجود باغ های پر بار و دشت های سر سبز، به خصوص دشت منحصر به فرد شقایق در بهار و هوای معتدل در تمام فصول، از آنجا که شهریار تنها 20 کیلومتر با شهر تهران فاصله دارد و از طریق بزرگراه فتح به سهولت قابل دسترس است آن را از سایر شهرستان های استان متمایز کرده است.


بوستان گل در شهریار

در زمینه آثار باستانی نیز علی رغم بی توجهی مسئولین پتانسیل بالقوه منطقه که به بخشی از آن اشاره شد می تواند باعث جذب گردشگران بسیاری باشد.


منابع:
سایت ویکی پدیا

عکس های ملک